Lutang
Lumilipad
na tulad ng ibon
ang isip ko.
Isdang napatatangay
sa hampas ng alon.
Parang dahong
malayang isinisiklot ng hangin.
Marahil dahil naalala kita
O sabihing pilit na inaalala
Gayunman
hindi pa rin
maipinta sa isip
ang iyong mukha.
Nakapanghihinayang
O wala namang dapat panghinayangan
Dahil nalisya ka ng landas
at napalayo sa amin?
O marahil dapat ngang manghinayang
dahil sa pagkalisya mo naging palaboy
ang iyong mga inakay?
O dapat na walang pagsisisi…
Dahil iyan ang pinili mong buhay.
